In de jaren 1950 stopt de drukkerij zijn activiteiten en worden de lokalen gebruikt als herberg voor de jongeren van de omliggende protestante kerken.

Aan het einde van de jaren 60 beslist de Synodale Raad van de Hervormde Kerk een groot deel van de gebouwen van de kerkgemeenschap van Nessonvauw te gebruiken als « Jongerencentrum ». Claude Hontoir wordt gelast de kerk te leiden evenals het Centrum.

Gedurende de zomer van 1971 vindt het eerste zomerkinderkamp plaats. Andere weekenden en animaties worden georganiseerd. Het Protestants Centrum van Nessonvaux is geboren.

De eerste verbouwingen in het jongerenhuis (kamers op de etages) en de kelder van de grote zaal (2 slaapzalen met sanitair en centrale verwarming) vinden plaats in 1972 en 1973.

Vanaf de zomer 1978 verzekert Jean-Marie Thomas het beheer van het Centrum terwijl hij zijn studie vervolgt aan de Theologische Protestante Faculteit van Brussel. De kerk wordt ondertussen bediend door de dominee van Verviers-Laoureux.

Het idee van Claude Hontoir wordt voortgezet en versterkt. Omdat de activiteiten van de kerkgemeenschap verminderen, staat de kerk steeds meer plaats af aan het Centrum. Er wordt regelmatig verbouwd. Het is ook in die tijd dat er voor het eerst activiteiten worden voorgesteld aan de kinderen van het dorp en van een eerste begin van een naschoolse opvang.

In 1980 starten de kontakten met het Ministerie van de Franstalige Gemeenschap. Op 1 juli 1981 wordt het Centrum erkend als Centrum van Ontmoeting en Onderdak; zij structureert zich als vereniging zonder winstbejag op 17 december 1981. Het Protestants Centrum van Nessonvaux, Jongerenkruispunt is geboren.

Jean-Marie Thomas verlaat Nessonvaux in de zomer van 1982. De raad van beheer overlapt de tussenliggende tijd en in juni 1983 wordt Pierre Lieutenant door de V.Z.W.B. aangesteld als beheerder-animator. De kerk wordt bediend door dominee Jean De Jonge die als hoofdtaak de gemeente van Verviers-Laoureux bedient.


-zaal Borel-

De geest van transformaties

Vanaf de lente 1983 dragen meerdere elementen bij om te beginnen met een komplete renovatie van de gebouwen.

De vroegere tempel was « de kern » van het Centrum. Het is hiervan uitgaand dat er is nagedacht over de huidige struktuur van de gebouwen. Deze plaats is uiteindelijk de ontvangstzone geworden (onbestaand tot nu toe) evenals de bureaus voor het personeel.

Deze ontvangstzone geeft toegang tot alle andere delen van het gebouw. Op de linkerkant bevinden zich verschillende ateliers en de kapel, op de achterkant de zaal Henri Borel, en op de rechterkant het “jongerenhuis”. Deze centrale zone is een natuurlijke ontmoetingsplaats geworden waar dingen worden uitgewisseld. Het is het hart van het Centrum.

Wij hebben functionele en aangename lokalen willen ontwikkelen. Onze aandacht is uitgegaan naar de meubels, de plaatsing, het gebruik van natuurlijk licht en de capaciteit van de lokalen. De gekozen kleuren dragen bij tot een vrolijke noot die ook de functie aangeven door het hele gebouw heen (geel: maaltijden; rood: keukens; grijs-blauw: slaapzones; koningsblauw: sanitair en toiletten; appelgroen: ateliers)

Wij hebben ook enkele noten van het verleden willen handhaven. U zult hier aan oude steen aantreffen, daar een antiek houtwerk,……………. De gebouwen behouden op deze manier een aandenken van hun verleden.

De verbouwing werd toevertrouwd aan de architekt André Paulus van Tilff. De overkoepeling van het werk werd gedaan door André Paulus, Pierre Lieutenant en Ferdinand Dehousse.

De renovatie-werken zijn begin 1994 afgerond.

De Administratieve Raad stelt alles in het werk om de gebouwen in perfecte staat te behouden en de technische middelen altijd te moderniseren.